Reisverslag 04 Azie Bali 2012

6 april 2020 - Den Helder, Nederland

Vakantie Bali 2012

Dubai

31 januari-01 februari

We zijn er. Na ongeveer 24 uur reizen kunnen we genieten van het koloniale Bali. Na een tussenstop in Dubai van een uurtje die nagenoeg voorspoedig ging. Je mocht er voor 40 minuten uit. Even gelopen op het vliegveld. Niet wetende dat als je eenmaal uit het vliegtuig was dat je eerst over het hele vliegveld moet lopen voordat je terug kon komen bij het vliegtuig. Dus met een groep Nederlanders rennend en met klotsende oksels ons weer gemeld bij de gate. Uiteraard net op tijd. Geen paniek, want daar moesten we alsnog wachten. Op naar Jakarta. Daar moesten we overstappen om naar Bali te kunnen. Je wordt uit het vliegtuig gelaten en zoek het maar verder uit. Na wat zoeken hadden we de gate gevonden. Om daar puffend te horen dat de gate veranderd was. Hup maar weer terug. In het vliegtuig is het toch raar dat je mensen in een boerka zie. Als je dit in een vliegtuig ziet denk je toch even na. In Denpasar stond de hoteleigenaar al ons op te wachten met de auto om ons naar een ander hotel te brengen, want hij had een overboeking gedaan. We vonden het voor 1 nacht niet erg want we waren toch wel moe. Maar we hebben zelden zo’n troosteloos hotel gezien en dan zeker de ontbijtzaal. Op de hotelkamer kwamen we achter dat mijn koffer de regenbui op Denpasar tijdens het transport van het vliegtuig naar de transportband niet doorstaan heeft. Alles was binnen zeiknat. Die “klojo’s” hadden er onbeschermd mee door de regen gereden. Volgende dag opgehaald door de eigenaar en naar het goede hotel gebracht. Het regent hier nu regelmatig en hard. Het is nu bewolkt maar nog broeierig warm. Dus zweten geblazen. Het regent elke keer voor een uurtje of zo en daarna is het weer warm. Alles is nu uitgepakt voor vijf dagen in dit hotel en daarna kijken we wel weer verder. Alweer een paar keer gegeten hier op het eiland en dat blijft toch elke keer weer een zaligheid. De vriendelijkheid die hebben we gemist. Loes zit alweer bij een massagesalon om te herstellen van de reis. Ook vandaag houden we het rustig. Toch nog een beetje bijkomen van de jetlag.            

Nusa-Dua

02 februari-03 februari

Vannacht wakker geworden van een ontiegelijke pijn in mijn rug. Waarschijnlijk de vliegreis of het zware tillen met flessen water ed. Die middag. Dus vanaf drie uur in de ochtend rondgelopen in de kamer. De volgende dag tegen mijn principe laten masseren bij zo’n massagesalon. Het blijven natuurlijk amateurs. Heeft ook niet geholpen. De hele dag kromgelegen van de pijn. Loes heeft later op de avond, eten gehaald van plaatselijke patatboer, maar dan Javaans. Geprobeerd die avond met heel veel pijnstillers en slaaptabletten nog wat te slapen. Dus niet gelukt. Probleem was dat Loes voor die ochtend een Down Hill Mountainbike trip had geregeld. Toch maar proberen. Hartstikke leuk was het, samen met een Australisch koppel en een perfecte gids. Alles gaat zo’n beetje naar beneden. Op de helft zei de gids dat er nu een gevaarlijk stuk kwam, waarop ik tegen de gids zei: allemaal goed en aardig, maar niet met deze fiets. Hij stelde toen voor om van fiets te ruilen, maar ook hij kwam na een meter erachter dat de remmen defect waren. Dus lucky me. Had ik dat weer. Alles is toch goed gekomen. Veel gelachen en na een afspraak met de zeer leuke “aussies” om samen te gaan eten was het toch weer een leuke dag. Het goede van alles was dat ik geen last van de rug meer had. Omdat het de hele avond en nacht gigantisch van de regen goot, hebben we die avond op chocolade en mango geleefd. Vanmorgen scheen de zon eigenlijk voor het eerst goed. Dus meteen bloedje heet. Even wat boodschappen gedaan deze ochtend. Door een laagje modder op de weg en een glijpartij lag ik letterlijk en figuurlijk in een spagaat op de weg, maar dit elastische lichaam kon het weer verend opvangen, maar dat het een komisch gezicht was voor iedereen, geloof ik meteen.

Uluwatu

05-02-2012

Voor het eerst sinds we in Bali zijn aangekomen, hebben we een goede nachtrust gehad. Martin heeft geen rugpijn meer en de zon schijnt. De lucht is weer blauw. Vanaf aankomst was het somber weer en veel regen. Het mag de pret niet drukken. Ik vond het zalig want dan was het niet te warm. Na ontbeten te hebben en de supermarkt bezocht te hebben ben ik achter ons laptop gaan zitten om ons verhaal te gaan schrijven over de afgelopen dagen. Daarna een hotel in Sanur geboekt voor 3 nachten bij “Sukun Bali Cottages”. Rond half vijf middags kwam ons chauffeur voor ons uitstapje naar Uluwatu. Een tempel aan de rand van een klip in het uiterste zuiden van Bali. Er wordt ons aangeraden onze sieraden en brillen op te bergen want de apen daar stelen alles wat los en vast zit. Er was maar één weg daarnaar toe en je kon zien dat er veel luxe resort aan de kant van de weg worden gebouwd en dat zal veel toerisme brengen en de plaatselijke bewoners zijn daarop gaan voorbereiden. Bij de ingang van Uluwatu zagen we een bord met de tekst “koffie is heet en het bier staat koud”. Ja, de Nederlanders vind je overal. We zijn daar ook naar de Kecak-dans (apen dans) geweest wat niet de bedoeling was, maar voor we het wisten hadden we er al voor betaald. We hebben geen spijt van gehad. Alleen onze planning voor de avond liep fout. Het was de bedoeling in Jimbaran op het strand te gaan eten en van de zonsondergang te genieten. Afijn, een andere dag maar. We zijn in plaats daarvan maar in “2 days café” gaan eten. We werden daar als oude vrienden verwelkomt. De baas en alle personeelsleden en zelfs de kok vroeg ons of het eten smaakte. Martin werd hier niet goed van. We hebben hele gesprekken gevoerd met de baas en onze vaste bedienster. Dat was heel informatief. Op de terugweg naar ons appartement kwamen we ons tour-regelaar tegen en spraken nog wat met hem en konden bij hem regelen voor vervoer naar Sanur. Dat was dus mooi meegenomen. Al met al een leuke dag.

Sanur (1)

06-02-2012

Vandaag om twaalf uur vertrokken naar Sanur. Direct na het inchecken zijn we Sanur weer gaan ontdekken. Via het strand zijn we naar ‘Smorgas” gegaan om daar lekkere koffie en heerlijke taart te eten. Blue, bleek daar nog steeds te werken. We werden daar moe van het lopen en besloten een fiets te huren. Dat kost 1,70 euro per dag. Geen geld. S ’avonds hebben we de fietsen weer ingeleverd want de lichten deden het niet en kregen we ons geld terug. Later bleek dat het haast onmogelijk was een fiets te huren met werkende lichten. We hadden op het strand een oude Nederlandse vrouw op een fiets ontmoet die hier op Sanur voor drie maanden overwinterd. Zij vertelde ons dat zij hier altijd een nieuw fiets koopt want dan weet ze zeker dat alles werkt. Een fiets hier heb je al gauw voor 140,00 euro. Na drie maanden geeft zij het aan iemand weg. Ik begrijp dit wel. Het is goedkoper te kopen als je hier drie maanden verblijft dan te huren. We hebben alsnog een krakkemikkige fietsen gehuurd want meer zat er niet in. S ‘avonds zijn we bij ‘Bonsai” aan het strand gaan eten. Het was daar gezellig druk. Daarna door een taxi voor 1,00 euro naar huis laten brengen.

07-02-2012

Vandaag lekker lang uitgeslapen. Wat gewinkeld in “Hardy”. Een groot warenhuis. Bij de uitgang is een “Bistro Amsterdam” waar je ook ‘Lilly’ koffie kunt krijgen. Ook patat. Ook nog een oud stelletje ontmoet dat voor ons in het vliegtuig zat en daar nog een half uur meegesproken. Verder rustig gedaan. Morgen moet ik een hotel regelen in Amed. Ik hoop dat het lukt. Net gehoord dat het gelukt is. Loes is alleen naar Hardy’s terwijl ik probeer dit op internet te krijgen. Daarna maar een stukje zwemmen.

08-02-2012

Vanmorgen lekker bij Smorgas ontbeten en heb daar ons verhaal over de afgelopen dagen geschreven. Daarna even wat gewinkeld bij “Hardy’s”. Heb daar een prachtige moderne sarong gekocht. Terug in ons cottage een email verzonden naar “Bayu Cottages” of ze kamers beschikbaar hadden. Telefonisch ging niet. Je kan bij hun alleen boeken via email. Ze vroegen een aanbetaling per PayPal. We wisten niet hoe dus werden we als “walk ingasten” geboekt, dan betaal je een paar euro’s meer. Even nog lekker gezwommen in het grote zwembad. We hadden het helemaal voor ons zelf. We waren op tijd weer binnen want daarna ging het weer heel erg regenen. Rond vieren zijn we verder langs het strand gaan fietsen waar we nog nooit zijn geweest. We zijn helemaal tot het eind gaan fietsen en toen weer terug. We kregen hier dorst en trek van en stopten bij een warung waar veel Nederlanders die daar overwinteren zitten. Je kon daar lekker eten en drinken voor weinig geld. Ik moet zeggen dat het hier in Jl. Danau Poso veel gezelliger is dan waar we twee jaar geleden zaten. Hier zitten in de omgeving erg veel Nederlanders die hier overwinteren. Niet dat we tussen de Nederlanders willen zitten maar het is hier wel gezelliger. Op terugweg naar ons hotel regelde Martin nog een chauffeur die ons morgen naar Amed moet brengen. S ‘avonds nog wat rondgelopen in de buurt en dan weer vroeg naar bed.

Amed

09-02-2012

Ons chauffeur kwam precies ten 10.00 met zijn zoontje van ongeveer 10 jaar, denk ik. Hij vroeg netjes of we geen bezwaar hadden dat zijn zoon meekwam. Dat hadden we niet. Nadat we ingestapt waren snoerde hij zichzelf vast maar zijn zoontje niet. Raar. Afijn, het bleek een kamikaze-rijder te zijn. Ik tijdens onze reis veel naar het landschap gekeken want ik durfde niet op de weg te letten. Martin moest om mij lachen want als ik meekeek dan was ik voortdurend aan het remmen. Ik was blij toen we bij ons hotel arriveerden. Ons hotel bleek tegen een berg te zijn gebouwd. 4 jonge vrouwen kwamen ons begroeten en pakten onze zware koffers op en planten het op hun hoofd en brachten het de vele treden omhoog naar onze kamers Het lag helemaal boven en we hebben daar op ons balkon een prachtig uitzicht over de baai. De kamer is ruim en de badkamer toch wel. Op ons balkon hebben we 3 zitjes en een tafel. Ook nog een droogrek. Toen we geïnstalleerde waren gingen we naar het restaurant om ons in te checken. Nu weet ik ook waarom je alleen via email kunt boeken. Het personeel is om alleen de gasten te verzorgen, te koken en schoon te maken. De eigenaar hebben we nog niet gezien. Terplekke in het restaurant maar geluncht en een gesprek aangeknoopt met de jongeman die die ons bediende. Waarschijnlijk te veel aan hem verteld. We waren nauwelijks terug op onze kamer of er wordt al op onze deur geklopt. Het bleek de jongeman van het restaurant te zijn met de plaatselijke duik-instructeur. Een jonge Balinese stuk van een kerel. Ik had me laten ontvallen dat ik graag wil leren snorkelen, nou dat regelde onze bediende wel even. Afijn we kwamen overeen dat we de volgende dag om 10.00 samen les zouden krijgen op het strand. Ik zou helemaal niet erg hebben gevonden als ik alleen les van hem zou krijgen maar Martin wilde het ook terwijl hij zei dat hij wel kon snorkelen. We hoefden de weg maar over te steken, een trappetje af en we zijn op het strand. Ben benieuwd hoe het gaat. S ’avonds ben ik nog bij het verlaten van het restaurant van een tree afgevallen. Gelukkig bleek de schade mee te vallen. Een pijnlijke enkel en knie en wat schaafwonden aan overgehouden. Morgen zien we wel hoe erg de schade is. Suzanna, het is hier erg mooi en zeer zeker de moeite waard. Van hieruit kun je prachtige tours maken. Ook moet je hier leren snorkelen bij Sasja de Adonis.

10-02-2012

Vanmorgen was ik vroeg wakker en ging op balkon zitten. Ik zag de vissersboten binnenkomen en de plaatselijke strandbewoners hielpen mee de bootjes op het strand te dragen. Gisteren laat in de middag zag je de plaatselijke jonge mannen op een veldje naast het strand volleyballen en de kleine jongens voetballen. Meisjes of jonge vrouwen zie je daar niet spelen. En dat allemaal vanaf ons balkon te zien. Het is echt een prachtige baai. Ik kan “Bayu Cottages” echt aanbevelen. Tegen tienen gingen we naar het strand voor onze snorkel-les. Sasja wachtte ons al op. Hij had de snorkelspullen en zwemvliezen voor ons meegenomen. Hij gaf ons goed les. Af en toe had ik wel paniekaanvallen als ik water binnenkreeg maar dat ving hij goed op. Ook Martin had het af en toe moeilijk. Sasja was erg sterk en had een behoorlijke conditie. De stroming was daar best sterk. Hij sleepte ons over het koraal zodat we een pracht zicht hadden op het koraal en de vissen. Erg mooi. Beslist de moeite waard. Wat was dat mooi. De meest mooie vissen zijn te zien op 20 meter van het strand. Onvoorstelbaar. Na afloop maakten we met hem een afspraak om zondag de twaalfde naar een gezonken Japanse boot te varen en daar te gaan snorkelen. Erg spannend allemaal. Morgen hadden we al een tour in de buurt geregeld. Maandag de dertiende gaan we naar Lovina en logeren dan in “Gede Homestay”. Mijn sigaretten waren op en voordat ik in de stress kan raken vroeg ik de jonge man die onze snorkel-les heeft geregeld waar ik sigaretten kan kopen, bood hij aan ze op te halen met de fiets. Het is een erg vriendelijk man en pas vader geworden, hoorde ik van een van de gasten. Verder de dag rustig gedaan. Met twee leraren uit Nederland gesproken die hier in het hotel logeerden of in de buurt. Erg gezellig allemaal. De foto’s komen op een andere manier van af nu. De camera is kapot en we doen het nu met de tablet of telefoons.

Tirtagangga en Tanganan

11-02-2012

Vandaag hebben we een tour in de omgeving. Achteraf hadden we het beter niet kunnen doen want het is de laatste dag van de Gulungan- en Kuningan-viering. De goden en de goddelijke voorouders komen de aarde voor 10 dagen bezoeken. Er worden dan vele ceremoniën gehouden en vooral op de elfde dag als de goden en voorouders weer vertrekken. Meeste winkels zijn dan dicht. Kun je indenken dat dit feest elk half jaar wordt gevierd? Afijn toch maar gegaan. We bleken een andere chauffeur te hebben. Een vriend van Sasja en hij sprak nog niet goed Engels en daarom ging Sasja ook mee als gids. Als eerste naar “Taman Ujung” om het waterpaleis van de laatste Radja van Karangasem te bewonderen en daarna door naar “Tirtagangga” waar een waterkasteel valt te bekijken. Het is eigenlijk de koninklijke badinrichting. Verder naar “Tanganan”. Een dorp dat heel op zichzelf is en waar je manden en ikat-kleden kan kopen. Sommige kleden doen ze een jaar over. Ik heb maar niet gevraagd wat ze kosten. Ik hoef niet te vertellen dat onderweg naar al deze dorpen de uitzicht fantastisch is. Helaas hebben we niet veel foto’s in Amed kunnen maken daar ons fototoestel kaduuk was. Half vier waren we weer terug in ons hotel en Sasja nodigde ons uit voor een ceremonie van zijn dorp dat morgenavond zal worden gehouden. We moesten wel in sarong komen. Hij en zijn vriend zullen ons om half acht op de brommer komen oppikken. Verder de rest van de avond rustig gehouden en vroeg naar bed.

12-02-2012

S ‘morgens de boten weer naar binnen zien pruttelen. Twee boten hadden het moeilijk. Eentje had waarschijnlijk geen brandstof meer en kwam moeizaam peddelend binnen en de ander had problemen met zijn motor. Daarna zag ik een groep vrouwen het strand schoonvegen. Bleek dat ze dit 2 x per week doen en betaald kregen van de plaatselijke hotels en restaurants. Een goed idee. Kwart voor tien liepen we het strand op en Sasja stond als gereed met ons boot en snorkel-spullen. De boot wordt “Jukung” genoemd. Het kostte wat moeite om de boot in te klimmen want zo soepeltjes zijn we niet meer. Ik had een rugzak mee met daarin de zonnebrandcrème en die hingen ze aan de mast. Nauwelijks op weg of Martin vroeg om de zonnebrandcrème en of ik die even wou pakken. Echt niet dat ik het deed. Ik zie mezelf al balancerend op de randen van het smalle boot staan om even de crème voor hem te pakken. Even een golf en ik lig in het water. “Dus ik mag verbranden” zei Martin. Het zit er niet anders voor hem op. Ik zat lekker voorin en werd aardig nat maar het was zo heerlijk. Bij het wrak aangekomen, daar lekker rond gesnorkeld. Dit keer hielden we een T-shirt aan want bij ons eerste snorkel-les hadden we ons rug verbrand. Sasja had zijn plankje weer meegenomen en daar konden we ons aan vasthouden en sleepte hij ons zo rond. Heel veel prachtige vissen gezien en mooie koralen. We hebben er ontzettend van genoten. Terug bij onze baai wachtte Thijs en Hein ons al op en nodigde ons uit voor een drankje. Lekker nog wat uurtjes met hen gekeuveld. We hadden Thijs en Hein al eerder ontmoet in het restaurant van ons hotel. Thijs was onderwijzer in natuurkunde en Hein in wiskunde. Thijs is zonder zijn echtgenote voor een maand op Bali en Hein is een gescheiden man die hier drie maanden zal verblijven. Ze spreken samen een aardig woordje Maleis. Heel aardige mensen en leuk om hen ontmoet te hebben.

S’ avonds moest Sasja Martin nog voordoen hoe mannen hun sarongs dragen en dat was best ingewikkeld. Ik moest in vrouwen zit achter op de motor want met een sarong aan ging het niet anders en mijn chauffeur verwachte niet anders. Ik dacht dat het in de buurt was maar bleek tientallen kilometers verderop in een ander dorp te worden gehouden. Ik scheet zeven kleuren stront daarachter op de brommer. Het ging hard en in een pikdonkere nacht. Ik hield me in het begin krampachtig aan mijn chauffeur vast maar naarmate de rit duurde wist ik me te ontspannen en enigszins van de rit te genieten maar ik was dolblij toen we aankwamen. Martin vertelde dat Sasja zelfs met één hand zijn motor bestuurde. Bij de tempel was een groot gamelanorkest aan het spelen. Heel mooi om te zien maar hadden ook al gauw genoeg van. Ik had ogen te kort. De vrouwen liepen in hun mooiste kleren en met offers op hun hoofd balancerend. De mannen deden voor de vrouwen niet onder. Mijn chauffeur bleef bij ons en zorgde goed voor ons en liet ons even alleen om zijn zegening te ontvangen. We hebben hiervan geen foto’s willen maken omdat het ons ongepast leek, hoewel Sasja zei dat het is toegestaan. We voelden het als een inbreuk op hun ceremonie. De mensen zijn heel aardig en wilden graag dat we bij ze zitten en een praatje met ons maken en ook om hun Engels op ons uit te proberen. Het is moeilijk een ceremonie te beschrijven, je moet het meegemaakt hebben. Daar hou ik het maar bij. Het was een hele fijne dag en een mooie afsluiting van de avond.

Lovina en Singaraja

13-02-, 14-02 en 15-02-2012.

S’ morgens 11.00 uur zijn we richting Lovina vertrokken. We hebben daar geboekt bij “Gede-Homestay”. We hebben er twee en een half uur over gedaan om Lovina te bereiken. Onderweg van het prachtige panorama genoten. “Gede-Homestay” bleek een schot in de roos. Het heeft heel eenvoudige kamers maar het is schoon en ruim. Het heeft ook een fan en airco wat wel heel erg belangrijks is. Direct nadat we gearriveerd zijn werden we door Gede ’s kleinzoon naar onze kamer gebracht en nadat we geïnstalleerd waren moesten we voorin bij het restaurant inchecken. Het bleek op het strand te liggen en tien meter verder is de zee. Wat kan je je nog meer wensen. Meneer Gede zelf kwam bij ons en maakte een praatje met ons en biedt ons wat te drinken aan. Koffie of thee. Gede is een man die al zijn gasten persoonlijk wil leren kennen en die gedurende je verblijf aldaar regelmatig een praatje met je maakt. Hij was vroeger een visserman en heeft van zijn vader de grond waarop zijn Homestay staat geërfd. Hij heeft langzaam zijn Homestay opgebouwd en is nu ook bezig met twee kamers boven de kamers waarin wij verblijven. Zijn hele familie werkt hier en zijn allemaal erg aardig. Hier ontmoetten we Jan en Elly. Ze wonen hier op Bali en hebben twee kamers bij Gede gehuurd en het helemaal naar hun smaak ingericht. Elly heeft veel last van haar reuma en in Bali heeft ze daar minder last van, dus de keus was gauw gemaakt. Zij en haar man kwamen hier al jaren en hun enige zoon woont en werkt op Lombok. Door hen hebben wij hier hele fijne dagen gehad. We hebben veel met hen gepraat en gelachen. Op de heenweg naar het centrum van zijn we met een zogenaamde Demo-bus gegaan. Martin zat met zijn voeten in het scherpe gras wat in het middenpad lag. Weer een belevenis. In Lovina het dolfijnen standbeeld ook even bezocht. Even gekeken of er veel veranderd is. Bleek dat ze veel winkelhokjes hebben gebouwd zodat het geen rommelig aanblik meer is. Ook even bij het strand bij de ons bekende restaurant even een drankje genomen. Daar hebben we nog kromgelegen van het lachen. Er waren even verderop twee bouwvakkers bezig met een grondstamper. Ze deden dat ding aan en de grondstamper ging zo hoog de lucht in dat de twee mannetjes mee de lucht ingingen. De grondstamper ging met hun aan de haal en dat de blote voeten van de bouwvakkers niet fijngestampt was, was puur geluk. Het duurde even voor ze het uit kregen en tussentijds lagen de mensen die het zagen gebeuren krom van het lachen. Wij dus ook. Het gebeurde keer op keer voordat ze het goed hadden afgesteld. Martin heeft hier nog foto’s van gemaakt. Na smakelijk te hebben gelachen zijn we naar Chrono’s Hotel gegaan voor patat, frikandel speciaal en croquet. Af en toe mag je zondigen. Het was leuk om alles weer even terug te zien en wat er veranderd is in de twee jaar. Op de terugweg namen we de kleine demo-bus. Na later bleek was er meteen al een spraakverwarring met de chauffeur. Hij bedoelde roepia en wij kilometers. In de wel zeer lage bus moesten wij kruipen om achter in te komen en we hadden daarom meteen een heel leuk gesprek met de lokale bevolking (drie vrouwen) die ook in de bus zaten. We hebben weer veel woordjes geleerd. Zoals rekening en asbak, dit is namelijk in het Maleis rekening en asbak. We zijn ook in Singaraja, hoofdstad van het noorden in gegaan op uitnodiging van Jan en Elly. We hebben daar een nieuw Canon fototoestel gekocht want om steeds met ons mobieltjes foto’s te maken is ook niet alles. Ook in een groot winkelcentrum geweest zoiets als Hardy’s in Sanur. Drie verdiepingen hoog. Echt van alles te koop en niet duur. Hier doen Jan en Elly altijd hun boodschappen. Ketut, de zoon van Gede rijdt hen altijd ernaartoe. Helaas kreeg Martin op de veertiende s ’avonds van Marlo te horen dat zijn oom Klaas is overleden. Dit hakte toch even in bij Martin. Hij is nu bezig om een condoleance kaart- en een boeket te versturen. Afijn, aan alles komt weer een eind, Morgen de 15e vertrekken we naar Ubud. Ketut zal ons wegbrengen. Ik kan jullie deze Homestay van harte aanbevelen. Je zult er zeker geen spijt van krijgen. We betaalden voor ons verblijf RP 200.000,00 en dat is omgerekend € 17,00 p.n. incl. ontbijt. Hang me niet op aan deze prijs want ook hier werkt de verhoging jaarlijks door.

Ubud

16-02-2012

11.00 uur zijn we vetrokken richting Ubud. Jan en Elly hebben ons uitgezwaaid. Wat een lieve mensen en ik zal ze missen. Ik hoop dat ze daar een gezond en goed leven mogen hebben. Onderweg was er nog een auto het ravijn ingereden. Toch na een prachtige rit door de vele bergen kwamen we in ons hotel “Dewi Bharata” aan. In eerste instantie leek het wel wat maar na een middag en avond te hebben doorgebracht wist ik dat ik hier niet wil blijven. We bleken geen handdoeken te hebben en hebben er vier keer om moeten vragen. Het restaurantje is alleen voor ontbijt s’ morgens en om te internetten en kun je koffie of thee krijgen, tenminste als er iemand aanwezig is. Verder kun je niks krijgen of bestellen. Het beeld van de ktv was niet goed en dan kreeg je een rot smoes te horen. De afstand naar het centrum was veel te groot en ze hadden niet eens een shuttle service terwijl andere kleinere hotels in de omgeving dat wel hadden. Hun eigen hotel-chauffeur moesten we RP 20.000 betalen om ons naar het centrum te brengen. Dat kan dus aardig oplopen als we hier blijven. Martin was het ook met me eens dat ons hotel een waardeloze keus was en ik zal het zeker niet aanbevelen. Martin stelde zelfs voor terug naar Lovina te gaan maar dat wilde ik niet. We besloten de volgende dag naar een ander hotel te kijken. Er werken hier allemaal jongens en 1 meisje. Het meisje werkt achter de receptie en s ’morgens maakt ze jouw ontbijt klaar. De jongens doen de rest hier. Daar kunnen ze beter vrouwen voor nemen want die hebben tenminste een flauw benul van schoonmaken en dat hadden deze jongen niet. Ik heb andere hotels gezien waar de jongens dat wel kunnen maar dan hebben ze ook een goede manager die achter hun broek aanzitten. Afijn, na ons gesetteld te hebben zijn we naar het centrum gegaan. Uiteraard kostte het ons RP 20.000. We hebben ons laten afzetten dichtbij het Monkey Forrest zodat we bij Bibianu kunnen gaan eten. Het eten daar bleek nog steeds tongstrelend te zijn en de koffie verrukkelijk. Ook nog even een hoofd- en schoudermassage genomen terwijl Martin ergens zou internetten. Na mijn behandeling kon ik het leven weer aan. Laat teruggegaan naar het hotel en dichtbij even gegeten en wilden wat te drinken halen voor op ons kamer. We liepen net een zaak binnen dat kunst en frisdrank verkoopt en schuin tegenover ons hotel lag toen het heel hard begon te regenen. Noodgedwongen bleven we een praatje maken met de drie jongens die daar rondhingen waarvan een de verkoper is. Het werd heel gezellig en ze vroegen ons honderd uit. Een van hen wil ons wel steeds naar het centrum brengen voor dezelfde prijs maar dat gun ik hem liever dan die knorrige chauffeur van ons hotel. Martin is moe en ik toch wel en dus vroeg naar bed.

17-02-2012

Vanmorgen een karige ontbijt gekregen. Martin en ik zijn het erover eens dat we hier niet willen blijven. We besloten naar het centrum te gaan en daar een hotel te zoeken. We vonden er al gauw een in een zijstraat van een drukke winkelstraat. De naam van het hotel is “Gayatri 2”. We hebben een familiekamer genomen op de eerste verdieping met een gigantisch balkon. We hebben een prachtig uitzicht op rijstvelden. Helaas konden we er niet direct in, dat zou pas op de 19e kunnen dus we moesten nog twee nachten zien vol te houden in ons huidige hotel. Maar we waren blij dat het ons zo snel lukte een ander onderkomen te vinden. We hebben in het centrum nog wat rondgelopen en ik heb meermalen Martins naam geroepen om zijn aandacht te vragen. Een chauffeur hoorde mij tevergeefs Martins naam roepen en zei dat hij doof is. Afijn, hier geen aandacht aan gegeven maar op terugweg werd Martin opeens door de chauffeur met Martin aangeroepen. Martin keek zo verbluft, van hoe weet hij nou mijn naam? Dat was wel even grappig. Terug in ons hotel bleken onze handdoeken niet te zijn verschoond en bij navraag bleek dat je ze op de grond moest gooien. Dat hebben ze ons niet verteld, dus hoe moeten wij dat weten. Ergens klopt deze smoes gewoon niet. Later bleek na een gesprek met een ex-werkneemster dat ze gewoon tekort aan handdoeken hebben. Ook moest het personeel bij laagseizoen de lakens en handdoeken met de hand wassen. Dat was gewoon niet te doen. Ik heb echt medelijden met het personeel. De rest van de dag en avond in de buurt rondgehangen en gegeten en veel met de plaatselijke bewoners gepraat. Ze vinden het leuk met toeristen te praten en erg nieuwsgierig waar je vandaan komt.

18-02-2012

Martin vandaag voor elkaar gekregen een boeket namens ons naar zijn tante te versturen i.v.m. het overlijden van zijn oom. Vandaag besloten een grote wandeling in de buurt te maken. Het was een wandeling van twee uren waarbij we terugkwamen met een grote houten Boeddhabeeld voor Tessa en een prachtig gevlochten mand voor onszelf. Suzan, ik heb het bij dezelfde mandenvlechtster gekocht als die van jou. Martin bleek een geduchte onderhandelaar en heeft onze aankopen voor een goede prijs binnengehaald. S’ avonds in de buurt in een modern café wat lekkere hapjes genomen. Ze hadden krukken op fietswielen met trappers gemonteerd. Alles in het café was met gerecycled materiaal gebouwd. Daar hebben we met het personeel gesproken en dus ook over de wantoestanden van Dewa Bharata te horen gekregen.

19-02-2012

Vandaag is het zover. We vertrekken naar een ander hotel. We hebben na een mislukt karige ontbijt (ons gekookt ei was nagenoeg rauw) ons spullen ingepakt, betaald en gemaakt dat we er weg kwamen. We waren natuurlijk veel te vroeg maar na ons bagage te hebben afgegeven, hebben we ons in het centrum vermaakt tot we erin konden. Wat een verschil met ons vorige hotel. Hier wordt tegelijk alle bijzonderheden verteld en er wordt service gegeven. Elke ochtend heel vroeg wordt op je terras een thermoskan met heet water gelegd zodat je zelf thee of koffie kunt maken. Erg prettig. We zitten in het centrum en kunnen ons nu goed vermaken. Alles is dichtbij. De dag en avond rustig doorgebracht.

20-02-2012

Marlo is vandaag jarig. Hebben hem gebeld en gefeliciteerd met zijn 28e verjaardag. Vanmorgen gegeten in het restaurant van het hotel. Zeven man personeel voor ons tweeën. Echt Balinees zoveel man personeel. Besloten om lekker te genieten van een rustdag. Kwam goed uit. Het heeft de hele dag geregend. Er ligt een rijstveld naast ons, wat ze aan het bewerken zijn. Van het begin tot het eind dit procedé gevolgd. Zeer interessant, maar gigantisch zwaar voor de mensen die er moeten werken. Verder geen noemenswaardige gebeurtenissen. Alleen een gekko uit mijn toilettas moeten halen. We beginnen de kinderen nu wel te missen. Zelfs de dagelijkse loopjes met Angel missen we.

DAG 22

Deze dag een auto met chauffeur geregeld om ons naar Sukawati te rijden. Dit is een klein dorp met een centrum vol met winkeltjes die vol gestouwd zijn met Bali-snuisterijen. Tevens is er nog een grote pasar (markt). Omdat het te heet was en Loes nogal benauwd is in de smalle straatjes, zijn we er maar een uur gebleven. Daarna nog wat ijs gekocht in Ubud bij ons favoriete ijswinkel, vlakbij ons hotel. Deze ijswinkel verkoopt alle smaken ijs. En wat de smaak is dat zit er ook in grote hoeveelheid in. Door de warmte gevlucht naar ons balkon, waar het altijd lekker koel is. Nog wat gelezen op de e-reader en tablet. Later wilde Ik nog een bad nemen in ons hotelkamer. Na een tijdje kwamen we erachter dat die behoorlijk vol was. Maar nog net op tijd. Bij het voorzichtig instappen van het bad gleed ik uit en met grote golven als gevolg. Het bad was haast leeg. Een vrouw heeft een uur moeten dweilen. In het vervolg maar gewoon weer mandiën. Wel zo veilig. Zoals elke avond nog een filmpje op de laptop en het was daarna weer slapen geblazen.

DAG 23

Omdat we allebei niet echt lekker waren een relax-dag op het balkon. Beetje gezwommen en dat was het.

DAG 24

In een geweldige hitte zijn we wezen lopen naar een ander gedeelte van Ubud waar we nog nooit waren geweest. Daar zou een andere markt zijn voor de lokale bewoners. En stukken goedkoper dan de markt in het centrum. Het was een beste tippel en op een gegeven ogenblik dachten we allebei dat we in plaats van T-shirts twee dweilen aan hadden. Waarschijnlijk is de kouwe periode van dertig graden en een lekker briesje voorbij. De markt was niet veel bijzonders. Vies en klein. Maar de wandeling vergoedde veel. Even wat gedronken bij “Bibuanu” en daarna allebei ernaast een pedicure genomen. Lekker voetmassage na zo’n wandeling. Toen met gestage spoed terug naar ons balkonnetje. Deze is zeer groot, zodat de paus hier met Pasen wel kan staan. Onderweg werd Loes nog onwel van de warmte, maar we hebben het gered. In het hotel bleek dat er meer toeristen waren gekomen. Deze lagen zomaar in “ons” zwembad. Het moest verboden worden. Het weer veranderde, het werd donker en begon te donderen en kregen we weer een klein beetje regen. Het waren beste klappen van het onweer. Door onderhoud aan de website was het niet mogelijk om er foto’s op te zetten. Vanavond maar weer proberen. Zie nu dat we weer foto’s kunnen plaatsen. Zal ons benieuwen

DAG 25

Door de warmte zijn we een klein beetje lui. En daarom doen we niet veel. Veel lezen en zwemmen.

Sanur (2)

DAG 26

Een chauffeur geregeld die ons naar Sanur bracht om bij Hardy’s nog wat boodschappen te doen. Toen we in Sanur aan kwamen leek de stad wel uitgestorven. Zelfs op het terras van “Smorgas” was niemand. Onze planning was om fietsen te huren en dan langs het strand wat te fietsen. Terwijl we aan het gebak zaten, kwam er een Nederlander die de volgende dag zou vertrekken iets vragen over de belasting die je moet betalen als je uit Bali vertrekt. Daar hebben we een uur mee gepraat. Weg planning om te fietsen. Daarna naar Hardy’s. Dat is een heel groot warenhuis, soort V & D met verdiepingen. Het is heel raar om eerst een tempel te zien en dan naar het warenhuis met roltrappen ed. Daarna naar restaurant “Amsterdam” voor een patatje met mayo uiteraard. Loes kreeg last van haar been, waarschijnlijk nog van haar valpartij in Amed en ik voelde mij de hele dag al niet lekker. (Toch weer te weinig gedronken). Dus maar rustig gewacht op onze chauffeur zodat we terug konden. Iedereen heeft het erover dat het zo warm is, zelfs de locale people. Nou helpt airco in, airco uit ook niet echt. Je bent zo verkouden en dat in de tropen. De rest van de dag vroeg naar bed en weer gezond op.

DAG 27

Net toen we dachten dat, er zal vandaag wel niet veel gebeuren, hoorden we een hoop gerumoer onder ons balkon. Het personeel was de gele bladeren van de kokosnootboom waar wij altijd onder lagen om te zonnen eraf aan het halen. Op een gegeven ogenblik viel er een slang van wel drie meter uit de boom op de grond. Algehele paniek om de, bleek later, gevaarlijke slang te pakken. Een onverdroten personeelslid kon de slang achter de kop pakken met behulp van een stok. Er werd nog gevraagd of ik met het serpent op de foto wou. Ik vertelde maar dat ik een hondenman ben en dat ze de slang van mij naar Lombok mochten brengen. De slang werd afgevoerd om ergens anders weer vrijgelaten te worden. Hindoes mogen niet zomaar een dier doden. Alleen als die heeft gebeten of zo. (Rare jongens, die Balinezen met hun hanengevechten, dat dan wel weer). Over het zonnen verder moeten we nog even nadenken. Het zit erop. De tweede reis naar Bali is afgelopen. De eerste koffer is al gepakt. Het Boeddhabeeld van Tessa laten we in de tuin staan hier. We hebben net ons dagelijks regenbuitje van een half uur weer gehad. Even wat weetjes en datjes.

Nusa-Dua is leuk, maar gaat volgens ons verpest worden door de moderne tijd. Grote resorts zetten hier hun hotels neer. Hotel ging wel. De kamer was groot, maar eigenlijk was er niet veel te beleven. Wat ons het meeste tegen stond was een kooi met twee apen er in die stress gedrag vertoonden. http://www.ombakputihbali.com/

Sanur was leuker dan de vorige keer omdat we aan de andere kant zaten. Goed te doen met een fiets langs het strand. Hotel was vriendelijk en gewoon. http://www.balisukuncottage.com Net tegen het centrum aan.

Amed is een heel rustig dorpje met een prachtig uitzicht over de zee. Is haast niet met de fiets te doen i.v.m. de heuvels. Is nog niets te beleven. Scooter is eigenlijk vereiste. Hotel met prachtig uitzicht. http://www.bayucottages.com Voor mensen met een loop probleem is het niet te doen vanwege de trappen sjouwen in het hotel.

Lovina is een rustige plaats met een mooie loop over het zwarte zand. Zijn daar goed bezig om het strand beter te maken. Hotel zat op het strand. Perfecte plek en zeer goedkoop. http://www.gede-homestay.com/dutch/

Ubud blijft toch de stad met de meeste traditie en was in februari zeer rustig. Eerste hotel is al genoeg overgeschreven. http://www.dewabharataubud.com Zeer slecht. Tweede hotel had mooie grote kamers. Lag perfect in het centrum. http://gayatribungalow2.com/

De eerste twee weken hebben we over het eiland gehopt. Is wel vermoeiend om elke vier of vijf dagen te verkassen. Maar je komt op verschillende plekken en ontmoet vele interessante en leuke mensen. De laatste weken zijn we tot rust gekomen in Ubud. Veel lezen, zwemmen en shoppen. Bali blijft ook tijdens het regenseizoen een prachtig eiland. Het kan ook extreem warm zijn. De ceremonieën zijn hier nog erg heilig. Er staan er meer dan twee honderd op hun jaarkalender en dan nog de privé ceremonieën. Dit kost de bevolking klauwen met geld. Bali is altijd nog erg goedkoop, maar je moet wel veel en goed onderhandelen. De prijzen zie je stijgen en dat zal vanaf 1 april nog meer worden want de benzine gaat 100 % omhoog. Daardoor zal alles duurder worden en zeker de toertochten. Wat opviel waren de vele Japanners die nog echt alles betalen. We denken niet dat er nog een Japanner in Japan is.

Tot slot. We hebben weer veel geleerd en veel zon tot ons genomen. Maar we zijn ook blij om terug te gaan naar ons eigen huisje. Om de kinderen en kleinkinderen weer te zien. Tessa hield ons bij wat betreft de vooruitgang van Sunnery en dit hebben we moeten missen. Nu nog een vliegreis van 22 uur en dan de voor ons toch wel de kou in. Bedankt voor alle reacties op onze verhaaltjes. Elke ochtend lazen we ze voor het ontbijt.

Suzanna :31 Dec 2011, 12:51

Te gek, ik ben heel benieuwd.

Rita Raaff :31 Dec 2011, 16:53

Wat leuk om te horen, dat jullie weer naar Bali willen gaan. En al zo gauw in februari. We gaan jullie vakantieverhalen dan weer volgen. Donald en Rita

Jeannette :01 Jan 2012, 10:47

Oooooo wat een heerlijk vooruitzicht. Ik wil ook. Ik ga jullie weer lekker volgen via deze site. Groetjes Jeannette

Janneke :01 Jan 2012, 16:39

Hee Loes en Martin, Wat leuk!! Lekker ontspannen daar (massages) en genieten van alles wat je ziet. Ben heel benieuwd naar je verhalen Loes.  Liefs, Janneke

Peggy :02 Jan 2012, 12:05

Wat leuk dat jullie naar Bali gaan. Een heerlijk vooruit zicht en natuurlijk ga ik de belevenissen volgen.

Pauline :09 Jan 2012, 14:16

Wat leuk dat we weer mee kunnen reizen naar Bali al is het via de digitale snelweg! Het vakantiehuis ziet er prima uit. Wat wil je ook, het staat in de zon en onder de palmen:) Wie wil dat niet in februari!!!

Kitty :09 Jan 2012, 19:45

Wat een heerlijk vooruitzicht!!! Kan ik mee in de koffer? Groetjes Kitty

Jos en Jolanda :16 Jan 2012, 14:37

Hallo Loes en Martin, Ook wij zijn heel benieuwd naar jullie verhalen. Begrijpen we het nou goed dat jullie op Bali een huis willen kopen?

Martin :16 Jan 2012, 16:32

Hi Jos en Jolanda
Er is al wel wat aangeboden en we gaan daarom ook zeker kijken, maar in principe gaan we daar niet vast wonen. Maar een huisje voor stand-by is nooit weg als de prijs goed is.

Rita Raaff :28 Jan 2012, 14:57

Nog een paar dagen en dan is het zover. Heerlijk naar Indonesië. Staan de koffers al klaar? Loes je krijgt de groeten van Nonna Litay. Ze heeft met jou op de lagere school gezeten. Ik kom haar regelmatig tegen als ik ga sporten. 
Jullie een goede reis toegewenst en geniet van jullie vakantie.

Pauline :30 Jan 2012, 14:05

Jullie gaan op het juiste moment weg. Koud en sneeuw, wat moet je ermee!! Een hele goede reis en heel veel plezier:) Gr. Pauline.

Suzanna Raaff :30 Jan 2012, 18:54

Wens jullie een hele fijne vakantie. Geniet van het lekker eten en vooral van het warme weer. Heel veel plezier in Bali en wens jullie een goede reis. Vol verwachting klopt ons hart

Jos en Jolanda :30 Jan 2012, 18:47

Lieve Loes en Martin,
Goede reis (Garuda is top!), veel plezier en ga heerlijk genieten van een altijd heel relaxed en zonovergoten Bali!! We blijven jullie volgen en zijn heel benieuwd wat deze vakantie gaat brengen. Liefs uit Vleuten

Wolter :30 Jan 2012, 18:59

Ook namens mij ons een goede reis toegewenst hou alles goed bij wij willen volgend jaar weer 
greets W&M

Jesse en Jose :30 Jan 2012, 20:13

Ook namens ons een relaxte reis toegewenst. Niet te veel eten he. Maar geniet er meer van.Groetjes. J&J

Hans :30 Jan 2012, 22:33

Goede reis. Veel plezier. Lekker eten en op zijn tijd lekker luieren.
Groetjes,
Hans.

Tessa :31 Jan 2012, 08:02

Garuda??? Dat klinkt als een onveilig vliegtuigmaatschappij-tje en grote kans op neerstorten.........Nee hoor fijne vakantie en maak jullie niet dik over ons!

Dag 1 en 2

Wolter en marga :02 Feb 2012, 13:09

Het verhaal komt ons bekend voor, even een tip een waterdichte koffer (Samsonite) wij hebben in nov niet veel regen gehad maar hou ons op de hoogte en doe Lina & Koos de groeten 
Greets W&M

Janneke en Wim :02 Feb 2012, 16:58

Fijn dat jullie de reis achter de rug hebben. Dat is toch elke keer weer een hele zit. Ik zag het voor me, zo'n hele groep paniekerig hollend over het vliegveld. Zat er niet toevallig iemand met een rollator tussen die in Dubai is achtergebleven? 
Jammer van het troosteloze hotel maar er zijn genoeg andere mogelijkheden daar, heb ik begrepen. We gaan het lezen! Liefs, Janneke

Tessa :02 Feb 2012, 17:23

Ah beetje zeuren over natte kleren…Wij mogen pas zeuren over die verrekte kou!!! Ennuh is mama niet twee weken gelden nog voor een massage geweest?? Hier is alles goed

Eerste dagen verslag van Loes

Tessa :05 Feb 2012, 08:10

Klinkt goed allemaal!! Beterschap voor paps….Nemen jullie nog wel een mooie Boeddha mee?? Een grote :) Xxx van ons hier.

Janneke :05 Feb 2012, 10:48

Hee Loes en Martin, Het is zondagmorgen en vanuit een heel koud Nederland stuur ik dit berichtje. Het vriest dat het kraakt hier. Je mist niks hoor! Jullie hebben een fijn appartement lees ik. Jammer van Martin ‘s rugpijn, ik hoop dat het gauw over is.
Loes, leuk al je beschrijvingen. Voel je je weer helemaal relaxed? Liefs, Janneke

Karin. :05 Feb 2012, 12:51

Hallo Loes, zie dat jullie genieten. Eindelijk Martin meegekregen naar de massagesalon. Jammer dat hij er niet zoveel baat bij had. Hopelijk gaat zijn rug gauw weer over. Lieve groeten Karin en blijf vooral schrijven :)

Marlo & Yvette :05 Feb 2012, 15:03

Heeeej Padre en Madre, Het doet me goed dat jullie je zo vermaken. Jullie beleven weer genoeg. Dus het ging toch nog het fietsen met die ouwe met z'n ruggie.
Wat gaan jullie doen met de tour in Uluwatu? Ik mis jullie best hier, maar samen zijn met Yvette maakt heel veel goed. Zal ik jullie even vertellen wat ik hier heb uitgespookt. WEINIG….;) Nee gister heb ik met Yvette lekker bij Tessa gegeten van die lekkere babi pangang. De vogels worden hier goed verzorgd alleen zijn de 2 glazen waterbakken gebarsten van de -10 wat we hier dagelijks hebben. Dus zal daar nieuwe voor kopen. Xxx Marlo & Yvette Doe rustig aan en geniet ervan.

Joep :05 Feb 2012, 15:32

Leuk verslag. Sterkte met de rug, ik weet wat je voelt. Met Angel gaat het prima, hij mist jullie voor geen meter. Veel plezier en geniet ervan, Joep en Greetje

Heres P. :05 Feb 2012, 16:06

Hallo Loes, Ik ben jaloers op jullie. Wij zitten hier met sneeuw en min 15 of zoiets. Prettige vakantie verder met uiteraard veel mooi weer.  Groetjes, Peter Heres.

Tweede verhaal Martin en Loes

Hans :08 Feb 2012, 14:11

Prachtig hotel daar in Sanur. Liggen er echt bloemetjes in het bad, of moet je ze er zelf instrooien?

Pauline :08 Feb 2012, 17:13

Hallo vakantieganger, Blij te lezen dat jullie het zo naar jullie zin hebben. Gelukkig Martin dat het je weer beter gaat, je moet toch optimaal kunnen genieten van de vakantie. Ik moet zeggen dat ik toch lichtelijk jaloers ben. Ook ik verlang naar de zon. Ik volg jullie verslagen en geniet van de foto's!! Groetjes uit het koude Den Helder, Pauline.

Suzanna :08 Feb 2012, 17:29

Mooi om te horen dat jullie het leuk hebben. Wat sportief dat jullie een fiets huren. Goh, die Blue werkt nog steeds bij Smorgas. Ik weet dat hij lekkere taarten kan maken.

Peggy :15 Feb 2012, 10:57

Ben blij dat het goed gaat met Martin. Goed om te lezen dat jullie het naar de zin hebben. Wat een sportief gebeuren en dat nog wel met de warmte. Groetjes

De eerste week al voorbij

Tessa :12 Feb 2012, 08:17

Leuk verhaal! Kun je daar niet een goedkoop cameraatje kopen??

Janneke :12 Feb 2012, 14:44

Leuk, dat snorkelen. Jullie doen toch weer heel andere dingen en komen op andere plekken dan vorige reis.  Als je weer terug bent Loes, gaan we een keer naar Alkmaar. Ik heb daar een leuke winkel ontdekt van een Afghaanse meneer met mooie spullen. Ook voor je mozaïek. Niet dat dit momenteel belangrijk is, maar ik meld het even :). Heerlijk dat jullie zo genieten daar. Liefs, Janneke

Suzanna :12 Feb 2012, 18:18

Jullie zijn veel sportiever dan 2 jaar terug. Snorkelen heb ik vaak geprobeerd maar lukt mij nog steeds niet maar als het een lekkere stuk is wil ik zeker les nemen ha ha. Wie weet gaat Harry en ik wel volgend jaar naar Bali/Java.

Peggy :15 Feb 2012, 11:50

Inderdaad jullie zijn sportiever dan 2 jaar terug. De foto`s die ik heb gezien zijn prachtig.

Dag 11-12-13-14-15-16

Tessa :17 Feb 2012, 12:41

Hey oudjes. Jullie missen zoveel van Sunnery. Hij gaat nu echt als een speer. Hij krijgt tandjes, kan al zitten, kan zijn fles al zelf vast houden en rolt al om naar zijn buik. Af en toe ook weer terug, maar over het algemeen zet ie het gewoon op het schreeuwen als ie klaar is met op zijn buik liggen. We missen jullie wel hoor!
Vandaag komen Marlo en Yvette weer hier eten. Gaan we ff het bed in elkaar zetten. De verflucht is er zo goed als van af. Verder geen nieuws van hier. Xxx Tessa, Delana-joy en Sunnery

Janneke :17 Feb 2012, 22:09

Rekening en asbak is rekening en asbak. Dat schiet lekker op met jullie Maleis! En passant even vermelden dat er een auto het ravijn in gelazerd is. Dan die rit op de brommer Loes. Ik zag je zitten! Wat zullen die kilometers lang geduurd hebben. En volgens mij moest je ook weer terug. Ik krijg het sterke vermoeden dat jullie daar toch wel heel erg genieten. Ga zo door! Liefs en dikke kus, Janneke

Wim :21 Feb 2012, 11:05

Gecondoleerd met je oom Mart
zo, ik ben weer bij. Heb ze allemaal gelezen en begrijp niet waarom jullie daar niet gaan wonen. Neem nog een massage of een lekker stoombad. De temperatuur is hier al aan het stijgen, dus als jullie terugkomen is het voorjaar.
Gr Wim

Pauline :23 Feb 2012, 10:59

Fijn te lezen dat jullie het zo naar jullie zin hebben. Leuk om zo jullie belevenissen te lezen. Ik moest al lachen met het beeld voor ogen, Loes achter op de brommer :-)
Blij dat jullie een nieuwe camera hebben gekocht, kan ik straks alle foto's kijken. 
Geniet lekker verder van jullie vakantie.
Gr. Pauline.

Dag 17-18-19-20-21

Wolter :23 Feb 2012, 09:45

Het leest allemaal goed maar voor de beeldvorming welke plaats zitten jullie nu kan ik het op de kaart volgen Groet Wolter

Martin :23 Feb 2012, 09:59

We zitten de laatste twee weken in Ubud

Hans :23 Feb 2012, 10:36

In de meeste hotels (althans in Europa) is het normaal dat je de handdoeken e.d. Op de vloer in de badkamer legt om nieuwe (schone) te bekomen. Groeten, Hans.

Joep :23 Feb 2012, 10:50

Als ik dit allemaal lees krijg ik er veel zin in deze reis ook eens te maken. Je moet me maar eens uitgebreid briefen tijdens een van de wandelingen met de honden. Wij hebben inmiddels onze Curaçaose knuk en die kan het prima met Angel vinden. 
Groeten, Joep en Greetje

Tessa :23 Feb 2012, 12:47

Boeddha Boeddha Boeddha!! Hey paps en mams. Had van de week een hele lang mail gestuurd maar kreeg em weer terug als foutmelding. Geeft niet. Komt wel dan als jullie terug zijn Woensdag komen jullie terug en vrijdag zou mam moeten oppassen op de kids, maar dan gaan ze ook naar de crèche. Dus hebben jullie tijd om te acclimatiseren. Nog even veel plezier en tot snellie Tessa, Delana-jou & Sunnery

Janneke :23 Feb 2012, 21:38

Hee Vriendjes, Ik krijg de indruk dat jullie je wel vermaken maar toch het thuisland beginnen te missen. Komen jullie de 29e terug? Het vliegt ook voorbij. Tot gauw
Liefs, Janneke

Dag 22-23-24

Tessa :25 Feb 2012, 02:35

Altijd lekker wat leesvoer om half drie s ’nachts als je uit je bed geschreeuwd word en het moet negeren! Tig decibel om moeilijk te negeren. Na het lezen viel de stilte om me heen........ :) tnx!!! Hihihi. Tot snel. We missen jullie. Dj vraagt continu: waar zijn jou papa en mama. Sunnery is het wiegen is oma haar armen al helemaal ontwent en ik mis dat ik niet gewoon ff kan bellen om gewoon te bellen.  Tot snel 
Xxx de Tokkies

Dag 25-26-27

Janneke/Wim :27 Feb 2012, 11:20

Het 'laatste dagen' gevoel bespeur ik bij jullie. Jammer dat het zo verschrikkelijk warm is. Dan doe je niks. Wim en ik wensen jullie een heel goede reis terug. Misschien - als jullie jetlag het toe laat - komen we deze week even een bakske koffiedrinken. We hebben allebei een weekje vrij. Nou, lieve vrienden, nog even en jullie zijn weer in het Thuisland. Het is lekker weer hier. Vorst is voorbij. Anders was het wel een heel grote tegenstelling met die hitte daar. Het is hier rond de 10 graden.
Groetjes en een dikke kus, Janneke en Wim

Wolter :27 Feb 2012, 11:34

Even leuke verhalen hou er wel rekening mee inlandse vlucht naar Jakarta 40.000 roepi Jakarta-A’dam nogmaals 100.000 roepi dit is per persoon maar roepi's
Zijn nooit weg goede reis terug W&M

Peggy :27 Feb 2012, 11:59

Nog even vol houden wat warmte betreft en geniet nog zo lang het kan van Bali.

Tessa :27 Feb 2012, 12:39

Tip: extra stoel kopen in het vliegtuig zodat Boeddhaatje naast je kan zitten :)
Zorg wel dat er geen stout poeder in zit anders mag je nog langer in Bali verblijven….Alles gaat goed. Ben vandaag ff langs geweest op het werk. Gefietst!!! Pfff....daar moet ik nog ff inkomen hoor hahaha. Ik mis jullie zo erg. Blij als het weekend is en ik en de kindjes jullie weer kunnen zien. Xxx en tot snel
Tessa, Delana-joy en Sunnery

Karin Vriends :27 Feb 2012, 13:44

Heel veel plezier nog, de laatste daagjes. Het is ontzettend snel gegaan. Goede terugreis en tot ziens in J ‘dorp aan zee. Lieve groeten Karin

Kitty :27 Feb 2012, 15:44

Leuke foto's, veel plezier nog de laatste dagen en kom gezond weer terug naar Nederland. Groetjes Jorge en Kitty

Pauline :27 Feb 2012, 20:37

Leuke foto's. Al is het soms te warm geniet van de laatste dagen en dan is het alweer zover, tijd om naar huis te gaan. Een hele goede terugvlucht en tot gauw. Groetjes Michel en Pauline. Het zit erop

Tessa :28 Feb 2012, 09:59

NIET MIJN BOEDHAATJE IN DE TUIN LATEN!!!! Ik heb het geluk nodig :) De tuin heeft geen geluk nodig!

Jan en Elly Klok :28 Feb 2012, 12:08

Een goede terugreis en we hopen jullie weer op Bali te ontmoeten en weer veel te lachen en kletsen. Wij hebben ervan genoten

Wim :28 Feb 2012, 17:04

Eigenlijk wel snel gegaan voor ons. Ik hoop dat jullie dat anders hebben beleefd. Goede reis en tot binnenkort.
Wim